Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/17290 K.2013/24758

Dava, 03.12.2008-28.02.2011 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanunun 4/a maddesi kapsamındaki sigortalılık sürelerinin geçerli sayılması, 01.12.2012 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yapılan yargılama sonunda, davacının davaya konu dönemde, sigortalı sayılmayanlara dair, "...tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; tarımsal faaliyette bulunan ve yıllık tarımsal faaliyet gelirlerinden, bu faaliyete ilişkin masraflar düşüldükten sonra kalan tutarın aylık ortalamasının, bu Kanunda tanımlanan prime esas günlük kazanç alt sınırının otuz katından az olduğunu belgeleyenler..."şeklinde düzenlenen 5510 sayılı Kanunun 6/ ı bendi kapsamında kaldığı, dolayısıyla aynı Kanunun 4/1,b. maddesi kapsamında sigortalı sayılmayacağının kabulü ile bu dönemde bildirilmiş 4/a sigortalılık sürelerinin geçerli kabul edilmesine dair yaklaşımı yerinde ise de;

Tahsis koşullarına dair herhangi bir irdeleme yapılmaksızın ve Kuruma bu yönde yazılan müzekkereye herhangi bir tereddüte yer kalmayacak şekilde cevap da verilmiş olmaksızın hüküm tesisi isabetsizdir.

Öncelikle tahsis talep tarihi ortaya konulmalı, bu yönde Kuruma sunulmuş bir dilekçe yok ise dava tarihi tahsis talep tarihi kabul edilerek, yasal dayanakları ve bir bütün olan yaş, sigortalılık süresi ve prim ve her türlü borcu bulunmama koşulları irdelenerek sonucuna göre karar verilmelidir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.