KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2013/17591 E., 2014/1983 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Ocak 2014
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma
Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı, davalı işverene ait iş yerinde 29.06.2008-20.05.2010 tarihleri arasında aralıksız çalıştığının tespitini ve sigortalılık başlangıcının 29.06.2008 olarak tespitini talep etmiş, mahkemece davacının 09/10/2008- 09/01/2009 tarihleri arasında ve 30/09/2009- 08/01/2010 tarihleri arasında hizmet cetvelinde gösterilen günler dışlanmak suretiyle, kalan sürelerde davalıya ait iş yerinde sigortalı olarak çalıştığının tespitine ve bu sürelerin 5510 sayılı kanunun 38/2 maddesi gereğince prim ödeme gün sayısına ilave edilmesine, Davacının sigorta başlangıç tarihinin 18 yaşını doldurduğu 29/11/2010 tarihi olarak tespitine karar verilmiştir.
Kabul edilen süreler dikkate alındığında, davanın kısmen kabulune karar verilmesi ve temyiz eden davalı Kurum ile davalı işverenin kendilerini vekil ile temsil ettirdiği nazara alınarak, lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi, kabul ve ret oranına göre yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.
Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2013/17591, K. 2014/1983, 31 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama