KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2013/18085 E., 2014/951 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2014
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10 ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri olup, anılan madde hükümlerine göre, Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını, hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.
Mahkemece, davalı Kurum tarafından yargılama sırasında re'sen tescil edilen 28.04.2006-21.06.2010 tarihleri arasındaki çalışmalar dışlanmak suretiyle, davacının 10.01.1998-29.09.2010 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesi yerinde ise de, anılan tarihlerin bir kısmında asgari ücreti aşan ücretle çalışıldığının belirtilmiş olması, tescil edilen süreler hakkında konusuz kalan talep yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, davanın kısmen reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.
Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. Maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 436. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2013/18085, K. 2014/951, 21 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama