Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/2160 K.2013/18887

Dava rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraflar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine.

Dava, 29.11.2004 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalaya bağlanan gelir ile yapılan ödemelerden oluşan sosyal sigorta yardımlarının 506 sayılı Yasanın 9.,10.ve 26.maddeleri uyarınca rücuan tazminine ilişkindir.

Mahkemece, davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Yasanın 9.ve10.maddeleri kapsamında bir araştırma ve değerlendirme yapmaksızın, 506 sayılı Yasanın 26.maddesine göre, davalılar toplam %80 kusurlu bulunmak suretiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

a) 506 sayılı Yasanın 25.08.1999 tarih ve 4447 sayılı Kanunun 2.maddesi ile değiştirilen ve 08.09.1999 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 9. ve 10.maddeleri hükmüne göre,davalı işverenin rücu alacağından sorumluluğu için işe giriş bildirgesinin sigortalının işe başlatılmasından önce verilmiş olması ve zararlandırıcı sigorta olayının da işe giriş bildirgesinin Kuruma verilmesinden sonra meydana gelmemesi gerekir. Aynı yasanın 9.maddesi hükmüne göre,inşaat işyerlerinde işe başlatılacak kimseler için işe başlatıldığı gün,Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilen işyerlerinde ise, en geç bir ay içerisinde işe giriş bildirgesinin verilmiş olması gerekir.

Davanın yasal dayanaklarından olan ve kusursuz sorumluluk halini düzenleyen 506 sayılı Yasanın 9.ve 10.maddesine ilişkin olarak,bir araştırma ve değerlendirme yapılmaksızın karar tesisi hatalı olup; inceleme konusu davada, 506 sayılı Yasanın 9.ve 10.maddesindeki koşulların oluşup oluşmadığı; sigortalının özlük dosyası(hizmet cetveli ile birlikte) celbedilip dosyadaki mevcut delillerle birlikte değerlendirilmek suretiyle,somut olayda 4447 sayılı Yasa ile değişik 506 sayılı Yasanın 9.ve 10.madde koşullarının varlığı araştırılıp irdelenerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

b) Öte yandan, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile, davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Yasanın 26.maddesinde yer alan “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılığı nedeniyle iptali sonrasında oluşan hukuki durum dikkate alınarak, iş kazası nedeniyle sigortalıya bağlanan ilk peşin değerli gelir 70.864,26 TL alınmak suretiyle sonuca gidilmiş ise de, dava dosyası içerisinde yer alan sigortalı Reşit Aslan’a bağlanan geliri gösterir peşin sermaye değeri hesap tablosuna göre, anılan 70.864,26 TL ‘lik tutarın içerisinde artışlı gelirlerin de yer aldığı görülmektedir.

Şu halde yapılması gereken iş; davaya konu iş kazası nedeniyle sigortalıya bağlanan gelirin, 03.11.2006 gelire girme tarihi itibarıyla ilk peşin değerli tutarı, davalı kurumdan sorularak belirlenip varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.