Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/22026 K.2014/14252

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün, davacı kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle, 5510 sayılı Yasanın, 01.10.2008 tarihi öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde davanın yasal dayanağının 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olması, anılan maddenin kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, davalı tarafın Kurumun rücu alacağından kusurları oranında sorumlu bulunması göz önüne alındığında, Mahkemece, hukuki nitelendirmede hataya düşülerek davanın yasal dayanağının 5510 sayılı Yasanın 39. maddesi olarak gösterilmesi isabetsiz ise de;