KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2013/22063 E., 2013/23531 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Aralık 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
- No
- 2012/10-2012/50
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı SGK Başkanlığı avukatı ile davalı ... Export A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, temyiz yoluna başvuran taraf vekillerinin sair itirazlarının reddi gerekir.
2-) Yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesi olan davada mahkemece yapılan yargılama sonunda verilen ilk hüküm, Dairemizce yapılan temyiz denetimi üzerine bozulup mahkemece 15.12.2011 gün ve 6516/18209 sayılı anılan ilama uyulmasına karşın bozma gereklerinin tam anlamıyla yerine getirilmediği belirgindir. Bu bakımdan, hak sahiplerine bağlanan ölüm gelirlerinin, özellikle 506 sayılı Kanunun 92. maddesi uygulanmış haliyle başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri Kurumdan sorulup açıklıkla belirlenmeli, davalıların toplam % 85 oranındaki kusur durumu karşısında 26. madde gereğince tazmine olanaklı kısım saptanarak elde edilecek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.
Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, ilk peşin sermaye değerleri netlikle ortaya konulmaksızın karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O hâlde, temyiz yoluna başvuran taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek hüküm bozulmalı, kuşkusuz, bozma üzerine yapılacak yargılamada karar verilirken, hükme karşı temyiz yoluna başvurmayan davalılar yönünden Kurum yararına oluşan usulü kazanılmış hak olgusu da dikkate alınmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2013/22063, K. 2013/23531, 5 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama