Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/22900 K.2014/6647

Davacı, iş kazası sonucu yaralanan sigortalının sürekli iş göremezlik oranının tespitine yönelik Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı işveren tarafından, iş kazası sonucu yaralanan sigortalının Kurumca belirlenen sürekli iş göremezlik oranının iptali talep edilmekle, davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 109 ve Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğünün 5 ve devamı maddeleridir.

Mahkemece, Adli Tıp Genel Kurulunun 21.03.2013 tarihli raporu esas alınarak, hüküm kurulmuş ise de; anılan raporda Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 28.07.2007 tarihli tespitleri esas alınarak sonuca gidildiği, öncesinde diz hareketlerinin çok kısıtlı olması nedeni ile sürekli iş göremezlik oranında değişiklik olduğunun bildirilmesi ve Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 01.02.2006 tarihli raporunda sürekli iş göremezlik oranının %28,2 olduğun bildirmesi karşısında, davacı İşveren ile Kurum arasında kesinleşen davada belirlenen sürekli iş göremezlik oranının %31.2 olduğu gözetilerek, sigortalının 04.05.2000 tarihine kadar %31.2, 28.07.2007 tarihine

kadar %28.2, anılan tarihten itibaren ise %9.2 oranında sürekli iş göremez durumda olduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.