Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/23075 K.2013/25010

Dava, 1479 sayılı Yasanın 63. maddesi gereğince Kurum zararının rücuan tazmini istemine ilişkindir

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 39. maddesinde; “Üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malül veya vazife malülü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurum zarara sebep olan üçüncü kişilere rücu edilir” düzenlemesi getirilmiş ise de , söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Kanunun 63. maddesidir.

Somut olayda; davacı Kurum vekili, sigortalının hak sahiplerine 13.682,78-TL peşin değerli aylık bağlandığını, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 6.841,19-TL'sini talep etmiştir.

Mahkemece, sigortalının hak sahiplerine bağlanan 13.682,78-TL peşin değerli aylığın %75 kusur karşılığına, davacı vekilinin talebi ile bağlı kalınarak, hükmedilmesi gerekirken; bağlanan peşin değerli aylığın yarısının kusur karşılığı 5.131,04-TL'ye hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.