Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/2749 K.2013/22442

Dava, zamanaşımı nedeniyle ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, yazılı biçimde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davaya konu ödeme emrinin 1998-1999 dönemlerine ait prim borcuna ilişkin olup 12.07.2012 tarihinde davacılara tebliğ edilmesi karşısında, zaman aşımı nedeniyle ödeme emirlerinin iptaline dair mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, 1136 Sayılı Avukatlık Yasasının 168. maddesine 16.06.2009 tarih 5904 Sayılı Kanunun 35. maddesi ile eklenen cümlenin “...Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir...” hükmünü içermesi karşısında, anılan madde hükmü gözetilmeksizin, davacılar lehine maktu vekâlet ücreti yerine, nispi vekâlet ücreti hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.