KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2013/3095 E., 2013/22700 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Kasım 2013
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile ... İnş. Tur. Elkt. San. Tic. Ltd. Şti. adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Hakimliği’nden İş Mahkemesi sıfatıyla verilen 21.6.2012 günlü ve 2011/516 esas ve 2012/169 karar sayılı hükmün temyiz yolu ile incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 15. maddesine göre “Yargı Harçları (1)sayılı tarifede yazılı işlemlerden değer ölçüsüne göre nisbi esas üzerinden, ... alınır.” 28. maddesine göre de “Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin, geri kalanı kararın verilmesinden itibaren 2 ay içinde ödenir. Karar ve ilam harcı ödenmedikçe ilgiliye ilam verilmez.“ Karar tarihinde yürürlükte bulunan (1)sayılı tarifeye göre %054(binde 54) oranında harç alınması gerekir.
Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir.
Temyiz harç ve giderlerinin ödenmemiş veya eksik ödenmiş olduğunun sonradan anlaşılması durumunda, karar veren hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde ödenmesi veya eksikliğin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak, temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.
Davada ise, yukarıda sözü edilen kanun ve içtihadı birleştirme kararı hükmüne aykırı olarak, temyiz yoluna başvuran davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinin verildiği sırada ve yasal temyiz süresi içerisinde gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenmemiş bulunmaktadır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2013/3095, K. 2013/22700, 28 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama