Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/3574 K.2013/5583

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma ilamına uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davalı ...'ın 24.12.2012 havale tarihli dilekçe ile temyiz isteğinden vazgeçildiğini bildirilmesi karşısında, davalı avukatının temyiz talebinin feragat nedeniyle reddi cihetine gitmek gerekmiştir.

Bu nedenle, temyiz isteğinin REDDİNE,

2-Davacı Kurum avukatının temyizine gelince;

Yasa Koyucu tarafından, 25.02.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 13.02.2011 tarih 6111 sayılı Yasanın 59. maddesi ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 98. maddesi değiştirilmiş, anılan değişiklik ile trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı esası getirilmiş olup, 6111 sayılı Kanunun, yayımı tarihinde yürürlüğe giren Geçici 1. maddesi ile de,

bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedelleri, yine Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı belirtildiğinden. Mahkemece tedavi giderinden Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketler Birliği'nin sorumlu bulunmadığına ilişkin kabulü yerindedir.

Bununla birlikte, söz konusu düzenlemede; trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmi ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin karşılanacağı belirtilmiş olup, trafik kazası sonucu hastalık sigortası kapsamında Kurumca sigortalıya yapılan geçici iş göremezlik ödemeleri, yasa kapsamı içerisinde bulunmamaktadır. Bu nedenle, Kurumca sigortalıya yapılan geçici iş göremezlik ödemeleri, işletenden, şoföründen ve zorunlu mali sorumluluk sigortası poliçe

limitleri içerisinde kalmak koşuluyla sigorta şirketinden (Güvence Hesabından) 506 sayılı Yasanın 39. maddesi kapsamında tahsili mümkün bulunmaktadır.

Bu nedenle, Mahkemenin yanılgılı gerekçeyle geçici iş göremezlik ödeneği yönünden de anılan davalı yönünden davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Diğer taraftan, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesinde "Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

Belirlenen bu ücret tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre tespit edilen ücretten az olamaz." kuralı öngörülmüş olup, tarifedeki kuralın "Belirlenen bu ücret tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre tespit edilen ücretten az olamaz." kısmının, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 30.06.2011 tarih, YD İtiraz No:201I/321 sayılı Kararı ile yürütmesinin durdurulmasına karar verilmiştir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesinde yer alan "hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır." şeklindeki açık yasal düzenleme uyarınca, karar tarihindeki tarife hükümleri gereği, reddedilen miktar esas alınarak, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde maktu vekalet ücretine hükmedilmiş olması da ayrıca isabetsizidir. Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanunun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.