Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/3596 K.2014/25441

Davacı, 01.01.1983-31.07.1994 ve 01.11.1995-13.08.2008 arası dönemlerde 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı, aksi takdirde isteğe bağlı Bağ-Kur sigortalısı sayılmasını ve 27.01.2010 tarihli tahsis talebine göre yaşlılık aylığı bağlanmasını talep ve dava etmiştir. Mahkeme, sigortalılığın tespitine yönelik istemin kısmen kabulüne, tahsis talebine yönelik istemimin ise reddine karar vermiştir. Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının, 01.01.1982-31.12.1982 ve 01.08.1994-30.10.1994 ve 14.08.2008- devam biçiminde vergi mükellefi olması, oda kaydının 04.02.1982-31.12.1982 ve 25.09.2008- devam şeklinde olup 25.09.2008 tarihinde başlayan sicil kaydının ise halen devam etmesi, 19.09.2002-01.06.2003 ve 13.10.2003-22.03.2004 arası dönemlerde zorunlu SSK’lı olarak çalışan davacının Kurumca 01.01.2010 tarihli terksiz ekstreye göre 31.01.2010 tarihi itibariyle 04.02.1982-31.01.2010 arası dönemde kesintisiz 27 yıl 11 ay 26 gün Bağ-Kur sigortalısı sayılması, ilki 22.11.1990 tarihinde olmak üzere 27.06.2008 tarihine kadar olan dönemde prim ödemelerinin bulunması,

27.01.2010 tarihli tahsis talebi üzerine Kurumca vergi kayıt dönemleri dikkate alınarak davacının 04.02.1982-31.12.1982 ve 01.08.1994-30.10.1994 ve 14.08.2008- devam şeklinde Esnaf Bağ-Kur sigortalısı sayılıp 31.01.2010 tarihi itibariyle 2 yıl 7 ay 12 gün hizmet verilip tahsis talebi reddedilerek 16.458,87 TL fazla prim ödemesi gösterilmesi,

mahkemece, davacının 01.01.1983-31.07.1984 arası dönemde isteğe bağlı Bağ-Kurlu, 01.08.1984-31.07.1994 arası dönemde zorunlu Bağ-Kurlu, 04.02.1982-31.12.1982 arası dönemde zorunlu Bağ-Kurlu, 01.01.1982-31.07.1984 arası dönemde isteğe bağlı Bağ-Kurlu, 01.08.1984-30.10.1994 arası dönemde zorunlu Bağ-Kurlu, 01.11.1994-18.09.2002 arası dönemde isteğe bağlı Bağ-Kurlu, 14.08.2008-29.01.2010 tarihleri arasında zorunlu Bağ-Kurlu olmak üzere

./.. -2- toplam 8311 gün Bağ-Kur sigortalısı olduğuna hükmedilmesi, keza 248 gün zorunlu SSK sigortalılığı dahil toplam prim sayısının 8559 gün olduğu gerekçesiyle tahsis talebinin reddine karar verilmesi, 22.11.1990 tarihindeki toplu ödeme ile 21.11.1994 ve takip eden tarihlerdeki ödemeler dikkate alındığında 01.01.1983-31.07.1984 arası dönem ile talep aşılmakla birlikte talep gözetilerek 01.11.1995-18.09.2002 arası dönemlerde davacının isteğe bağlı Bağ-Kur sigortalısı, keza faaliyet araştırması ve prim ödemelerine göre 01.08.1984-31.07.1994 arası dönemde zorunlu Bağ-Kur sigortalısı sayılmasına dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, hükmü temyiz etmeyen davacının, dava dilekçesindeki ikinci döneme ilişkin talebi gözetilerek kabule konu isteğe bağlı sigortalılık süresinin 01.11.1995-18.09.2002 dönemi yerine 01.11.1994-18.09.2002 olarak hüküm altına alınması, diğer taraftan, 04.02.1982-31.12.1982 arası döneme yönelik bir davanın bulunmaması ve anılan dönemin Kurumun kabulünde olmasına rağmen söz konusu dönemin kabulüne hükmedilmesi, keza 01.01.1982-31.07.1984 arası isteğe bağlı sigortalılığın tespitine karar verilerek bir kısım dava dışı süreler ile bir kısım çakışan süreler yönünden mükerrer şekilde karar tesis edilmesi,

yine 01.08.1984-30.10.1994 arası dönemde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığına hükmedilerek 31.07.1994 tarihi sonrası için talebin aşılması öncesi için ise mükerrer olarak kabule karar verilmesi, diğer yandan talep sonunun 13.08.2008 tarihiyle sınırlı olmasına rağmen 14.08.2008-29.01.2010 arası döneme ilişkin olarak hüküm verilmiş olması usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Kuşkusuz, dava konusu edilen süreler dışında Kurumun kabulünde bulunan sigortalılık sürelerinin varlığı gözden uzak tutulmamalı, tahsis koşulları da bu çerçevede değerlendirilmelidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.