Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/3681 K.2013/23182

Davacı, 10.06.1992-20.09.2004 tarihleri arasındaki sürelerde sigortalılığının geçerli olduğunun ve 10.08.2010 tarihli talebine istinaden kendisine yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile talebini reddeden aksine kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece,ilamında belirtilen şekilde davanın kabulüne, davacının 2722 gün zorunlu sigortalılık süresi, 816 gün isteğe bağlı sigortalılık süresi, 349 gün askerlik borçlanma süresi olmak üzere toplam 3887 gün prim ödeme gün sayısının bulunduğunun tespiti ile aksine kurum işleminin iptaline,karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara,toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum’un sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava konusu uyuşmazlık davacının vazife malullüğü aylığı almakta iken gerçekleşen çalışmaları yönünden zorunlu sigortalı sayılmama ve bu süre zarfında davacı adına ödenen zorunlu sigortalılık primlerinin davalı kurum tarafından Sosyal Güvenlik Destek primlerine dönüştürülmesi nedeniyle yaşlılık aylığı almaya hak kazanıp kazanamadığına ilişkindir.

Mahkemece, davalı Kurumun davacının önceden primleri ödenmiş geçerli hizmetlerin geçersiz sayılmasına ilişkin işlemin hukuka aykırı olduğunun kabulü isabetli ise de; verilen kararda aslen davacının 30.09.1996 tarihinden başlayarak tüm sigorta kollarından prim ödediğinin belirgin olması karşısında, zorunlu sigortalı olması gereken 01.10.1996 - 20.05.1997, 01.11.2002 - 20.06.2003, 01.12.2003 - 20.05.2004, 01.11.2004 - 01.11.2004, 01.10.2008 - 26.02.2009 tarihleri arasındaki dönemde de 816 günün isteğe bağlı sigortalılık süresi olarak kabulü isabetsiz olup usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanunun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.