Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/3776 K.2013/7487

Davacı, yaşlılık aylığının 30.06.2009 tarihi itibarıyla kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptalini, 01.03.1999-30.06.2009 tarihleri arası yersiz çıkarılan 43.503,06 TL borçtan sorumlu olmadığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı uyarınca davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı ile davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkeme kararlarının, infaza elverişli olması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 297’inci maddesindeki (Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388 ve 389’uncu maddelerinde) tanımlanan unsurları taşıması ve “iki tarafa tahmil ve bahşedilen haklar şüphe ve tereddüdü mucip olmayacak surette gayet sarih ve açık yazılması” yönündeki usül hükümlerine uygun yazılması gereği gözetilerek.

Yaşlılık aylığının 30.06.2009 tarihi itibarıyla kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, 22.10.1999-22.06.2009 tarihleri arası dönem yönünden tahakkuku ettirilen 43.503,06 TL yersiz aylıktan, mükerrer tahsilata meydan vermeyecek şekilde hak edilen 01.07.2009-01.01.2010 tarihleri arası 3.787,71 TL aylığın mahsubuyla,bakiye 39.715,35 TL yersiz aylıktan davacının sorumlu olduğunun tespitine” karar verilmesi gerekirken; anılan usül kuralına aykırı ve infazda tereddüt uyandıracak şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.