Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/4580 K.2013/24071

Dava, 1479 sayılı yasanın 45. maddesi kapsamında yersiz olarak ödendiği iddia edilen ölüm aylıklarının yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalıya, 11.05.2003 tarihinde vefat eden Bağ-Kur emeklisi babasından dolayı 01.01.2004 tarihi itibariyle ölüm aylığı bağlanmıştır. Diğer taraftan, 1987-1998 arası dönemde 3278 gün 506 Sayılı Yasa kapsamında Zorunlu SSK sigortalılığı, 2003-2008 arası dönemde 1920 gün İsteğe Bağlı SSK sigortalılığı bulunan davalı kız çocuğuna, 30.06.2008 tarihli tahsis talebine istinaden 5198 gün üzerinden 01.07.2008 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanmıştır. Kurum, yaşlılık aylığını gerekçe göstererek Bağ-Kur ölüm aylığını 01.07.2008 tarihi itibariyle iptal edip 01.07.2008-01.01.2012 arası dönemde ödenen 12.572,94 TL ölüm aylığının yasal faiziyle tahsilini talep etmiş, mahkeme de istek gibi davanın kabulüne karar vermiştir.

1479 Sayılı Yasanın 4956 Sayılı Yasa ile Değişik 45. Maddesinde; “evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Kanun ile diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmayan, bu kanunlar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir ve aylık almayan...” kız çocuklarına aylık bağlanacağı öngörülmüş, anılan yasanın 46. maddesinde ise; “...sigortalının kız çocuklarına bağlanan aylıklar bu Kanun ile diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmaya başladıkları veya evlendikleri tarihi takip eden aylık ödeme tarihinden itibaren kesilir...” hükmüne yer verilmiştir.

Öte yandan, murisin ölüm tarihi olan 11.05.2003 tarihinde yürürlükte bulunan 1479 Sayılı Yasanın 45. maddesinin (c) bendinde; “...geçimini sağlayacak başka bir geliri olmamak koşulu ile yaşları ne olursa olsun evlenmemiş kız çocukların her birine...” aylık bağlanacağı, aynı yasanın 46. maddesinde ise; “...sigortalının kız çocukları evlenirse bağlanan aylık kesilir...”

biçiminde düzenleme yapılmış, dolayısıyla ölüm tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat kapsamında Kurumca gerekçe gösterilen neden, gerek, aylık bağlanma engeli, gerekse aylık kesme sebebi olarak öngörülmemiştir. Mahkemece, bu hususlar gözetilmeksizin yazılı biçimde karar tesis edilmiş olması, yerinde görülmemiştir. O hâlde; davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.