KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2013/4597 E., 2014/1943 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Ocak 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Dava, boşandığı eşiyle birlikte yaşadığı gerekçesiyle davalıya yersiz ödenen 2750,73 TL ölüm aylığının istirdadı istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- 21 Aralık 2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren ve karar tarihinde uygulanması gereken Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesine göre, ”Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Şu kadar ki asıl alacak miktarı 3.333,33 TL’ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının, ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücrettir. Ancak, bu ücret asıl alacağı geçemez.”
Davacının kabulüne karar verilen 2750,73 TL alacağının anılan yasa maddesinde belirtilen 3333,33 TL’nin altında kaldığı, buna göre, davacı lehine, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen 400,00 TL vekalet ücreti yerine, maktu 1200 TL vekalet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2013/4597, K. 2014/1943, 31 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama