Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/5825 K.2013/25805

Asıl dava ve birleşen davalarda davacı, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi gereğince davalılardan tahsilini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği üzere asıl ve birleşen davaların kabülüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıda belirtilen bendler dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine;

1-Davalılardan ... 6001 sayılı Kanunun 12/2. maddesi gereğince harçtan muaf olup, karar ve ilam harcının anılan davalı dışındaki davalılardan tahsili yerine tüm davalılardan tahsiline karar verilmiş olması,

2-İkinci alınan kusur bilirkişi raporu masrafını davalı ... vekili yatırmasına rağmen davacı taraf yatırmış gibi kabul edilerek hüküm kurulması,

3-6100 Sayılı HMK'nun 166. maddesine göre ayrı ayrı açılmış davaların aralarında bağlantı bulunmaları halinde birleştirilerek bakılabilmeleri mümkündür. Ancak, birleştirme kararı, taraflar arasındaki uyuşmazlığı esastan çözümleyen bir karar değildir. Bu karar, sadece birleştirilen davaların yargılama safhalarının müşterek cereyan etmesi sonucunu doğurup, her dava, ayrı ayrı hükme bağlanmalıdır. Davaların birbirlerinin içerisinde erimesi, tek bir davaya dönüşmesi gibi bir durum söz konusu değildir. Başka bir anlatımla, birleştirmeye konu davalar bağımsız

kimliklerini korurlar. Somut uyuşmazlıkta da asıl ve birleşen dava mevcut olmasına rağmen her bir dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulmaksızın, Mahkemece 2008/110 Esas sayılı dosya yönünden davanın kabulü ile birleşen 2010/293 Esas 2011/82 Karar sayılı ve 2009/50 Esas 2009/ 97 Karar sayılı dosyalar yönünden, dava konusu hakkında 2008/110 esas sayılı dosyasında karar verildiğinden bu dosyalar yönünden ayrıca karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.