Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/6456 K.2014/24197

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde geçen çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1 -Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda; davacı, davalı işyerinde geçen çalışmalarında itibari hizmet süresinden faydalanması gerektiğinin tespitini istemiş, mahkemece, gerekçesinde yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporu esas alındığı belirtilip, sağlık riskleri taşımadığı, çalıştığı bölümler dışlanmak sureti ile davanın kabulüne karar verildiği belirtilmesine rağmen, davacının davalı işyerindeki çalışma başlangıç tarihinden 01.10.2008 tarihine kadar dönem yönünden itibari hizmet süresinden yararlanması gerektiğine yönelik hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, davacının hangi tarihler arasındaki çalışmalarında itibari hizmet süresinden faydalanması gerektiği ve kabul edilen dönem yönünden 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gözetilerek, itibari hizmet gün sayısının belirtilmesi gerekirken, yazılı şekilde, infazda şüphe ve terüddüt uyandıracak şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2- 506 sayılı Yasanın 60/G maddesinde yer alan, “18 yaşından önce Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresi, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir. Ancak, bu tarihten önceki süreler için

ödenen Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortaları primleri, prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edilir.” düzenlemesi karşısında; aynı Yasanın Geçici 54. maddesi uyarınca 01.04.1981 tarihinden önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescili bulunmayan, 13.04.1971 doğumlu davacı sigortalının; 18 yaşını ikmal ettiği 13.04.1989 tarihinden önceye ilişkin tespite konu itibari hizmet süresine tabi primi ödenmiş çalışmalarının, sigortalılık süresine eklenemeyeceğinin hükümde belirtilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.