Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/7098 K.2014/2802

Davacı, 01.07.2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile ödenmeyen aylıklarının faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, hükümde belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 2829 sayılı Yasanın 4. maddesidir. Öncelikle, Sosyal Güvenlik Kurumlarına Tabi Olarak Geçen Hizmetlerin Birleştirilmesi Hakkındaki 2829 sayılı Kanunun amacı üzerinde durmakta fayda vardır. Anılan Yasanın amacı, hiçbir Kurumdaki hizmeti tek başına aylık bağlanmasına yeterli olmayan sigortalı ya da hak sahiplerine, değişik Kurumlardaki hizmet süreleri birleştirilmek suretiyle aylık bağlanmasını sağlamak, bu suretle değişik Kurumlardaki hizmetlerin ziyan olmasını önlemek olup, bazı Sosyal Güvenlik Kurumlarında geçen hizmet süreleri toplamının tek başına aylık bağlanmasına yeterli olması halinde, diğer Kurumlarda geçen hizmetlerin birleştirilmesinde, sigortalının ya da hak sahibinin iradesinin de bu yönde olması koşuluyla zorunluluk bulunmamaktadır.

Dava konusu somut olayda, davacı 11.06.2010 tarihli tahsis talebinde 1479 ve 5434 sayılı Yasalara tabi hizmetlerinin de tahsiste esas alınmasını istemiş ise de, takip eden temmuz ayı içinde Kuruma verdiği dilekçe ile tahsiste 1479 sayılı Yasaya tabi hizmetlerinin esas alınmamasını beyan etmesi karşısında, davacının yaşlılık aylığı tahsisinde 1479 sayılı Yasaya tabi hizmetlerinin birleştirilmesine yönelik iradesinin bulunmadığı gözetilerek, primi ödenmemiş anılan sigortalılık süreleri dışlanarak,

taraflar arasında ihtilaf konusu olmayan 5434 sayılı Yasaya tabi 468 gün, 506 sayılı Yasaya tabi 5814 gün sigortalılık süreleri toplamı olan 6282 günlük primi ödenmiş sigortalılık süresi nazara alınarak, tahsis talep tarihi itibariyle 506 sayılı Yasanın Geçici 81. maddesinin (B) bendinin (d) alt bendine göre 25 yıl sigortalılık süresi, 47 yaş ve 5150 gün prim gün sayısı şartına tabi olan davacı yönünden, tüm sigorta kollarına tabi hizmetlerini birleştirilmesine yönelik talebinden vazgeçtiği tarihi takip eden ay başı olan 01.08.2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı tahsisi şartlarının gerçekleştiği gözetilmeksizin,

hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.