Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/849 K.2013/2397

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere davanın kabulüne karar verilmiştir

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendler dışında kalan, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, 01.01.1994 doğumlu olup, 28.03.2011-07.06.2011 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespitini istemiştir. Mahkemece, davacının 28.03.2011-07.06.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde, kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmesinde, bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, 5510 sayılı Kanununun 38/2. maddesindeki, “Bu maddenin uygulanmasında. 18 yaşından önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresi 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir.

Ancak bu tarihten önceki süreler için ödenen malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primleri, prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edilir” biçimindeki düzenleme dikkate alındığında ve davacının 01.01.1994 doğumlu olması karşısında, 5510 sayılı Kanununun 38/2. maddesi hükmüne göre sigortalılık başlangıç tarihi olarak 18 yaşın ikmal edildiği 01.01.2012 tarihi kabul edilmeli, 28.03.2011-07.06.2011 döneminde primi ödenen süre malullük, yaşlılık, ölüm sigortası yönünden prim ödeme gün sayısına dahil edilmelidir.

Aksi biçimde ve yazılı şekilde tesis edilen karar, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

3-Harç dışandaki hükmedilen yargılama giderleri ve vekalet ücretinin, her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken, sadece, ''davalı ... Ltd. Şti'den '' denilerek hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, bu aykırılıkların düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Yasasının geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.