KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2013/8908 E., 2013/10357 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
346 kelime·2 dk okuma
Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalılar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-) Yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79. maddesinin onuncu fıkrası olan, 17.01.1992 – 18.02.1997 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak gerçekleşen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespiti istemine ilişkin davada;
a-) Tüm dosya kapsamına göre, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kuruluşu 25.06.1992 günü tescil edilen davalı işveren şirkete ait işyerinde davacının anılan tarihe kadar fiili çalışmasının bulunmadığı belirgin olmasına karşın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu talebin aynen hüküm altına alınması,
b-) Hüküm altına alınan yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden davalıların teselsül hükümleri gereğince sorumluluklarına karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu, anılan giderlerin yalnızca davalı işverene yüklenmesi,
c-) 1997 yılına ait sigortalılık sürelerinin maddi hataya dayalı olarak hüküm fıkrasında eksik belirtilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2013/8908, K. 2013/10357, 16 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama