Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/9153 K.2013/25160

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre,davacı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuen ödetilmesi istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26/2. maddesidir.

Davalıların, sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değeri yönünden, kurumun onay tarihi olan 12.11.2009 tarihinden itibaren faizle sorumlu tutulması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu faizin başlangıç tarihinin 12.10.2012 tarihi olarak belirlenmesi usul ve yasaya aykırı olup; bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.