Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/9617 K.2013/11391

Dava, trafik-iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine, davanın, davalılar ... ve ... yönünden kabulüne, Ak Sigorta A.Ş. yönünden reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26/2. maddesi olup; davacı Kurum, otoyol bakım işi yapmakla görevli sigortalının kontrol için arıza şeridinde durmakta olduğu sırada davalı ...'nin kullandığı tır'ın sigortalının aracına çarpması neticesinde meydana gelen trafik-iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin rücuan tahsilini istemiş; Mahkemece, davaya konu trafik-iş kazasının, davalı ...'nın % 100 kusuru sonucu meydana geldiği, buna göre davalı ...'in de araç sahibi ve işleteni olarak davalı ... ile birlikte müşterek ve müteselsilen sorumlu olduğu gerekçesiyle davalılardan araç işleteni Hüseyin ve Ali hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiştir.

506 sayılı Yasanın 26/2. maddesinde , “İş kazası veya meslek hastalığı, 3 üncü bir kişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3 üncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir” denilmektedir. Anılan madde gereği 3. kişinin işverenlerinin rücu alacağından sorumluluğu için, kusuruyla iş kazasının oluşumuna etkide bulunma koşulu öngörülmüştür.

İşveren veya üçüncü kişiler ile üçüncü kişileri çalıştıranlara rücu olanağı anılan maddede öngörülen sayılı ve sınırlı durumların gerçekleşmesi halinde mümkün olup, 506 sayılı Yasanın 26/2. maddesine dayalı dava kapsamında, maddedeki sorumluluk hallerinin genişletilmesi veya genel hükümler uyarınca kusursuz sorumluluk yoluna gidilmesine olanak bulunmamaktadır.

Bu haliyle, somut olayda 3. kişinin işvereni konumunda bulunan Hüseyin'in işveren olarak alabileceği, herhangi bir iş güvenlik önlemi bulunmadığı anlaşılmakla kusurlu sürücünün işvereni ve araç işleteni sıfatıyla kusursuz sorumluluğu yönüne gidilmesi olanağı bulunmamaktadır.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hukuki ve fiili olgular ışığında, davalı ...'in işleten olarak kusursuz sorumluluğu yoluna gidilemeyeceği gözetilmeksizin Hüseyin yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Bozma sonrası yapılacak yargılama sonucuna göre; davalı ...Ş. ve davalı ...'nın hükmü temyiz etmemiş olmaları nedeniyle, davacı Kurum lehine oluşabilecek usulü kazanılmış hak durumunun dikkate alınması gerekeceği muhakkaktır.

O hâlde, davalılardan ...’ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.