Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/10751 K.2015/13249

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılar ..., ... avukatları ile .... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurumun, davalılar ..., ...'nin ve ...'in tüm, davalı ...'nın sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, 24.8.2009 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler nedeniyle uğranılan Kurum zararının 5510 sayılı Yasa'nın 21/1. ve 21/4. maddesi uyarınca davalılardan teselsülen tahsili istemine ilişkindir.

5510 sayılı Kanunun iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21/1. maddesine göre.

İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.

Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; asıl işveren ve taşeron ile işveren vekili yönünden ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Somut olayda yapılan tavan hesabı sonucunda, Kurum zararının ilk peşin sermaye değerli gelirlere göre belirlenmesi yerindedir.

Anılan Kanunun dördüncü fıkrası, üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilebilmecektir.

Davalılardan ...'nın, ...'nin personel ve idari işler müdürü olup, iş kazalarında işverenin 1. kişi, sigortalı ve hak sahiplerinin 2. kişi, bunun dışında kalanların ise 3. kişi olarak kabul edilmeleri ve adı geçen davalının ceza dosyasında mahkum olup, işbu dosyada da bir miktar kusur verilmesi nedeniyle, 5510 sayılı Kanun'un 21/4. maddesi kapsamında, işveren vekili olarak değil, üçüncü kişi olarak, ilk peşin sermaye değerli gelirinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusur oranı olan %78,'inden sorumlu olduğunun gözetilmemesi isabetsizdir.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular ışığında yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde, davalılardan ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.