KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2014/12217 E., 2014/17594 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Eylül 2014
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Davacı, 2926 Sayılı Yasa kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 6111 Sayılı Kanunun prim borçlarının yeniden yapılandırılmasına ilişkin hükümlerinden yararlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, bozma sonrası sürdürülen yargılama sonunda, Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespitine yönelik istemin konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş, 6111 Sayılı Kanuna yönelik talebin ise reddine karar verilmiştir.
Hükmün, her iki taraf avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum avukatının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı avukatının temyiz itirazlarına gelince, bozma sonrası sürdürülen yargılama sürecinde, davalı Kurum tarafından, davacının, istek gibi 01.05.1995-15.04.2011 arası dönemde 2926 Sayılı Yasa kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılması karşısında, mahkemece, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına biçiminde hüküm tesis edilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, davacının 20.04.2011 intikal tarihli dilekçe ile 6111 Sayılı Yasanın prim borçlarının yeniden yapılandırılmasına ilişkin hükümlerinden yararlandırılması talebinde bulunması, kaldı ki; bu yöne ilişkin istemin kabulüne yönelik önceki kararın bozma dışı kalması ve davanın da 27.04.2011 tarihinde açılmış bulunması karşısında, bu husustaki istemin kabulüne karar verilmesi gerekirken, süresinde başvuru yapılmadığı gerekçesiyle reddine hükmedilmesi yerinde görülmemiştir.
Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2014/12217, K. 2014/17594, 16 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama