Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/12382 K.2015/20433

Davacı K..., iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve yapılan ödemelerin, 506 sayılı Kanunun 26. ve 87. maddelerince tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı K... ile davalılardan Y... A.Ş., N.. G.. ve T.. Y.. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurum'un rücû alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanan 23.11.2006 gün ve Esas: .../..., Karar: .../... sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasa'ya aykırılık nedeniyle iptaline karar verilmiş olması nedeniyle; ilk peşin değerli gelirlerin, tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde hüküm kurulması gerekmektedir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan şekilde peşin değerli gelirler tablosunda yer alan ilk satırlardaki miktarlarının kusur karşılığına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde fazla alacağa hükmedilmesi, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi gereğince, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca, hükmü temyiz etmeyen davalılar yönünden davacı K... yararına oluşan usûlî kazanılmış hak durumu gözetilerek, düzeltilerek onanmalıdır.