Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/1395 K.2014/26935

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ve diğer ödemelerin 506 sayılı Kanunun 26. maddesince rücuan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yapılan yargılama sonunda, mahkemenin, zararlandırıcı sigorta olayı sebebiyle ortaya çıkan Kurum zararından davalıların %80 oranında kusurlu olduğuna ve bağlanan gelirler ile kaza tarihi ile vefat tarihi arası için ödenen geçici işgöremezlik ödeneklerinden davalıların sorumlu olduğu miktarlara dair kabulü yerinde ise de. Kurumun tedavi masrafı yaptığına dair davasının kanıtlayamadığına dair yaklaşımı isabetsizdir.

Zira, Bolu İzzet Baysal Devlet Hastanesi tarafından düzenlenmiş ve sigortalı hakkında yoğun bakım tedavi masrafı olarak kaza tarihi olan 25.9.2006 tarihinden itibaren 3.267,60 TL tedavi masrafı yapıldığına dair 29.01.2007 tarihli belge, sigortalının 5510 sayılı Kanunun 60. maddesi kapsamında genel sağlık sigortalısı olup, yapılan tedavinin Kurumca finansmanı sağlanan sağlık hizmetlerinden bulunduğu ve bir kamu idaresi sağlık hizmeti sunucusu tarafından gerçekleştirildiği gözetildiğinde, davanın ıslah edilen miktar üzerinden kabulü gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisiusul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır. ./.. -2-