Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/14214 K.2014/19170

Dava, aksine Kurum işleminin iptali ile düzeltilmiş yaşa ve 22.10.2010 tarihli tahsis talebine göre yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir. Mahkemece, yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 120. maddesinin 2. fıkrası olup, uyuşmazlık; ilk kez sigortalı bir işe girdikten sonra mahkemece düzeltilen doğum tarihinin Sosyal Sigortalar Kurumunca nazara alınıp alınmayacağı noktasındadır.

Türkiye’deki sosyal güvenlik kuruluşlarının yaşlılık aylığı bağlanmasıyla ilgili 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 120, 1479 sayılı Bağ-Kur Kanununun 66, 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanununun 105. maddesi, “yaşlılık aylığının bağlanmasında; sigortalının ilk defa çalışmaya başladığı tarihteki yaşının esas alınacağı” şeklinde birbirine paralel düzenlemeler içermekte olup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 09.10.2002 gün ve 21-761/777 sayılı kararı da bu doğrultudadır.

08.09.1999 gün ve 23810 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 4447 sayılı Kanunla tüm sosyal güvenlik kuruluşlarında yaşlılık aylığı bağlanması ile ilgili yaş sınırının yükseltildiği bilinen bir gerçektir.

20.08.1970 tarihinde ilk defa sigortalı olarak çalışmaya başlayan ve kayden 05.04.1960 doğumlu olan sigortalının doğum tarihinin, Nusaybin Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.05.1973 gün ve 95/74 sayılı kararı ile 05.04.1955 olarak düzeltilmesi karşısında, açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde kabulüne hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde; davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.