KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2014/147 E., 2014/14674 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Haziran 2014
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Türk vatandaşlığından izinle çıkan davacı, dava dilekçesinde sigorta başlangıcının Alman rant sigortasına tabi çalıştığı 25.11.1987 tarihi olduğunun ve borçlanılacak sürenin 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin tespitini istemiş; ıslah dilekçesi ile talebini, Türk vatandaşı olduğu dönemde yurtdışında geçen süreleri borçlanabileceğinin tespiti olarak değeştirmiştir.
Mahkemece, davacı vekilinin ıslah dilekçesi esas alınarak, Türk vatandaşı olduğu dönemde yurtdışında geçen süreleri borçlanabileceğinin tespitine karar verilmiştir.
Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Yurtdışında geçen sürelerini 3201 sayılı Kanuna göre borçlanma başvurusu, başvuru tarihinde Türk vatandaşlığını haiz olmadığı gerekçesi ile Kurum tarafından reddedilen davacının, dava dilekçesi ile tespitini istediği sigorta başlangıcı ve borçlanmanın 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında olduğuna ilişkin taleplerinden vazgeçmiş olması ve bu taleplerle ilgili tespite karar verilmemesi davanın kısmen reddi olup, yargılama giderlerinin taraflar arasında oranlanmaması isabetsiz olduğu gibi, kendisini vekil ile temsil ettiren Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması da usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2014/147, K. 2014/14674, 12 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama