KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2014/14711 E., 2015/17011 K.·Y Argıtayilamı
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ekim 2015
Karar Metni
179 kelime·1 dk okuma
Davacı ... adına Av. .... ile .... adına Av. .... arasındaki dava hakkında ... İş Mahkemesinden verilen 07.11.2013 günlü ve 2012/1357 Esas 2013/790 Karar sayılı hükmün, davacı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkanı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;
Gerekçeli kararın; ... vekiline yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosya, mahalli mahkemesine geri çevrilmelidir.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2014/14711, K. 2015/17011, 15 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama