Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/15248 K.2015/16873

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 2006 yılında işyerinde gerçekleşen ve iş kazası niteliğini taşıyan kasten yaralama olayında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan davacı Kurum zararının yasal faiziyle birlikte davalılardan teselsül hükümlerine göre rücûan alınmasına yönelik davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26/2. maddesi olup mahkemece yapılan yargılama sonunda, isteme konu yapılmasına karşın sosyal yardım zammının hüküm altına alınmaması isabetsiz olduğu gibi, rücû alacağı üzerinden karar ve ilam harcının %068,31 yerine %059,4 oranı esas alınarak eksik belirlenmesi de usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.