Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/15592 K.2014/18555

Dava, Alman rant sigortasına giriş olan 01.10.1979 tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak belirlenmesi ve 01.10.1979-17.11.1982 tarihleri arası 3201 sayılı Yasa uyarınca yapılan borçlanma sürelerinin 5510 sayılı Yasanın 4/1-a madde kapsamında öngörülen sigortalılık niteliğinde değerlendirilmesi gerektiğinin tespiti istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı uyarınca davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-29.09.2006-31.03.2012 tarihleri arası 1479 sayılı Yasa kapsamında ev kadınlığından isteğe bağlı Bağ-Kur sigortalısı olduğu anlaşılan davacının, 10.11.2006 günlü borçlanma başvurusu ve 18.10.2011 günlü ödemeyle Almanya’da geçen 01.10.1979-17.11.1982 tarihleri arası 1.126 günlük yurt dışı çalışmasını 3201 sayılı Yasa uyarınca ve Bağ-Kur kapsamında borçlandıran kurum işleminin yerinde olması karşısında; 3201 sayılı Yasa uyarınca yapılan borçlanma sürelerinin 5510 sayılı Yasanın 4/1-a madde kapsamında öngörülen sigortalılık niteliğinde değerlendirilmesine yönelik davacı isteminin reddiyle davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabul hükmü kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.