Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/15783 K.2015/1000

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün davacı .... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 2000 yılında gerçekleşen iş kazası sonucu yaşamını yitiren sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler nedeniyle uğranılan zararın teselsül hükümlerine göre rücuan tazminine ilişkin davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesi olup Anayasa’nın 152 ve 153. maddelerinde öngörülen düzenleme uyarınca, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmesi ile birlikte, elde bulunan ve kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanması zorunludur.

Dairemizin bozma ilâmında belirtilen iptal kararının Resmi Gazete’de yayımlandığı tarihten itibaren, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 33. maddesi gereğince, yürürlükteki kanunları uygulamakla yükümlü bulunan mahkemelerin ve Yargıtay’ın, iptal kararı ile yürürlükten kalkan bir kanun maddesine dayanarak inceleme yapma ve karar verme yetkisi de bulunmamaktadır.

Dava tarihi itibarıyla yürürlükteki mevzuat ve içtihatlara uygun olarak açılan davanın, söz konusu iptal hükmü nedeniyle oluşan hukuksal durum karşısında kısmen reddine karar verilmesinde tarafların sorumluluğu bulunmamasına karşın, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu yargılama sonunda Kurum kısmen haksız çıkan taraf olarak nitelendirilerek, vekil ile temsil olunan davalı

yararına avukatlık ücreti belirlenip Kurumun anılan ücret yönünden sorumluluğuna karar verilmiş olması ve yargılama giderlerinin de taraflar arasında paylaştırılması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Kanunun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.