Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/1617 K.2014/27434

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Davalılardan ... ve ... vasileri yerel mahkemeye sunulan 05.04.2013 tarihli temyiz dilekçelerinde adli yardım talebinde de bulunulmuştur.

Yerel mahkeme 08.04.2013 tarihli ek kararla; adli yardım talebinin reddine karar vermiş ve temyiz eden davalılar vasilerine temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için muhtıra tebliğ etmiş, adı geçen vasiler ek kararı süresinde temyiz etmişlerdir.

Temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334. maddesinde, “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, haklı oldukları yolunda kanaat uyandırmak kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş, takip eden maddelerde, adli yardımlara dair esaslar ele alınmıştır.

HMK 336/3 maddesine göre kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır. Bu nedenle, temyiz aşamasında adli yardım talebinin

Yargıtay ilgili dairesince karara bağlanmasının zorunlu olduğu belirgin bulunmakla, ilk derece mahkemesince verilen 08/04/2013 tarihli ek kararın BOZULMASINA;

./..

-2-

2)Dosya kapsamından, malvarlığı bulunduğu saptanamayan temyiz isteminde bulunan davalılar vasilerinin adli yardım istemi, HMK'nun 334 ve devamı maddeleri hükümleri uyarınca kabul edilerek yapılan temyiz incelemesi sonucunda;