Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/16684 K.2015/11504

Dava, 09.02.1989-04.10.2000 arası vergi mükellefiyet dönemine ilişkin borçlanmasının 1479 sayılı Yasanın geçici 18. maddesi kapsamında geçerli sayılması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Davacının, 24.09.2003 intikal tarihli giriş bildirgesine ve 09.02.1989-devam biçimindeki vergi kaydına istinaden 1479 sayılı Yasanın geçici 18. maddesine göre, ilk defa 04.10.2000 tarihi itibariyle Kuruma kayıt ve tescil edildiği, 09.02.1989-04.10.2000 tarihleri arası döneme ilişkin vergi kayıt sürelerini 1479 sayılı Yasanın geçici 18. maddesi kapsamında borçlanmak için Kuruma yaptığı 25.09.2003 tarihli başvurusuna istinaden, borçlanma bedelinin Kurumca 15.773.172.720 TL olarak belirlenip, 29.09.2003 tarihli yazı ile davacıya tebliğe çıkarılmış ise de;

söz konusu yazının davacıya tebliğinin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, davacının geçici 18. madde kapsamında borçlanabileceğinin tespitine dair mahkeme yaklaşımında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Fakat, mahkemece, davacının 09.02.1989-04.10.2000 tarihleri arası döneme ilişkin vergi kayıt sürelerini, 1479 sayılı Yasanın geçici 18. maddesi uyarınca aynı Yasanın 49’uncu ve ek 15. maddelerine göre Kurumca hesaplanacak miktar üzerinden borçlanabileceğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 2003 yılı itibariyle Kurumca hesaplanmış miktar üzerinden borçlanabileceğinin tespitine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

./.. Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanunun 30'uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen Geçici 3'üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 438'inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.