Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/16952 K.2015/6426

İş Mahkemesi

Davacı, Alman rant sigortasına giriş olan 07.08.1978 tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak belirlenmesini ve 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamında yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitini istemiştir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

19.06.1960 doğumlu davacının, 28.05.2013 tarihli yurtdışı borçlanması talebine istinaden Kurum tarafından 5510 sayılı Kanunun 4/1-b maddesi kapsamında tahakkuk ettirilen borçlanma bedelini 20.08.2013 tarihinde kısmen ödemesi üzerine Kurum tarafından davacının 5510 sayılı Kanunun 4/1-b maddesi kapsamında 5.200 gün yurtdışı hizmet borçlanması kabul edildiği, 02.09.2013 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu,

Kurum tarafından 9.000 gün prim ödeme gün sayısı bulunmadığından bahisle davacının tahsis talebinin reddedildi, davacının, Alman rant sigortasına giriş tarihi olan 07.08.1978 tarihinin Türkiye'de sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabul edilmesi gerektiği ve 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamında yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemi hakkında, mahkemece, davacının sigortalılık başlangıç tarihi olarak 07.08.1978 tarihi kabul edilerek, tahsis talep tarihini takip eden aybaşı olan 01.10.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitini karar verilmiştir.

17.04.2008 tarih ve 5754 sayılı Kanunun 79. maddesi ile 3201 sayılı Kanunun 5. maddesine eklenen 4. fıkrada “ Yurtdışı hizmet borçlanmasına ait süreler 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununa göre hangi sigortalılık haline göre geçmiş sayılacağının belirlenmesinde; Türkiye’de sigortalılıkları varsa borçlanma talep tarihindeki en son sigortalılık haline göre, sigortalılıkları yoksa aynı Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında geçmiş sigortalılık süresi olarak kabul edilir.” şeklinde yurtıdışı hizmet borçlanmasına ait sürelerin 5510 sayılı Kanun kapsamında hangi sigortalılık haline göre kabul edileceği düzenlenmiştir.

Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6'ncı maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Şu halde yapılması gereken iş; davacının yurtiçindeki sigortalılığı davalı Kurumdan araştırılıp, yurtiçinde sigortalılığının bulunup bulunmasına göre 3201 sayılı Kanunun 5/4. fıkrası hükümleri gözetilerek, sigortalılık başlangıç tarihine ilişkin tespitin ve 3201 sayılı Kanun kapsamındaki yurtdışı hizmet borçlanmasının, 5510 sayılı Kanunun 4/1-a ya da 4/1-b maddesi kapsamındaki sigortalılık niteliğinde olup olmadığı belirlenip, davacının tahsis şartları 3201 sayılı Kanunun 6. maddesi, 5510 sayılı Kanunun Geçici 7. maddesi gözetilerek, belirlenen yurtdışı hizmet borçlanmasına ilişkin sigortalılığa göre 1479 sayılı Kanunun Geçici 10. maddesi veyahut 506 sayılı Kanunun Geçici 81. maddesine göre irdelenmeli ve varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma gerekir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.