Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/18126 K.2014/26836

Dava, davalılardan işverene ait işyerinde 14.6.2000-14.12.2007 tarihleri arasında geçen hizmetinin ve prime esas kazancın en son 960 TL olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup, dosya içindeki bilgi ve belgeler ile toplanan delillere göre; davacının, 14.6.2000-30.3.2001 ve 12.10.2001-22.11.2003 arası dönemlerde davalı iş yerinde hizmet akdine dayalı şekilde ve sigortalı olarak çalıştığı sabit olmakla, söz konusu dönemdeki sigortalı çalışmaların tespitine dair mahkeme kabulünde, bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Prime esas kazancın tespiti konusunda ise; Mahkemece talebin reddine karar verilmiş ise de, davacı tarafından açılan ve Yargıtay tarafından onanarak kesinleşen alacak davasında, 53,87 TL brüt giydirilmiş ücret üzerinden alacakların hesaplandığı anlaşılması karşısında; 14.6.2000-30.3.2001 ve 12.10.2001-22.11.2003 arası döneme ilişkin prime esas kazancın tespiti yerinde ise de; 2007/12 aya yönelik aylık 960 TL üzerinden, prime esas kazanç ile çalıştığının tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde, tüm dönem yönünden istemin reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Kanunun temyize dair hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

./.. -2-