Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/20683 K.2014/26065

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi.tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10 ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 86/9. maddesi olup, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, şoför olarak davalı şirkette 31.05.2007-18.11.2009 tarihleri arasında eksik bildirilen günlerin tespitine karar verilmesini talep etmiş; Mahkemece, çalışmanın kesintili olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hizmet tespiti davalarının niteliği gereği tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği gözönünde bulundurulmalıdır. Bu tür davalarda çalışma olgusunun tanık dahil her türlü delille ispatlanabilmesi nedeniyle delil serbestliği söz konusudur. Eldeki somut olayda; davacının davalı şirket işyerinden, 15.06.2007-05.05.2008, 14.06.2008-30.12.2008 ve 17.04.2009-18.11.2009 tarihleri arasında üç dönem halinde tam süreli hizmetlerinin bildirildiği, 2008 ve 2009 yılındaki işe giriş bildirgelerinin internet üzerinden Kuruma iletildiği, 2007/5.-2009/11. aylara ait dönem bordrolarının celbedildiği, takograf kayıtlarının mevcut olduğu, davacı ve bir kısım bordrolu tanık beyanlarına başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemenin hükmü, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Davacı şahsi dosyası ile davalı şirkete ait 1013245.60 sicil numaralı işyeri dosyası ve dava konusu döneme ilişkin tüm bordrolar celbedilmeli, 13.01.2009-16.04.2009 tarihleri arasında fazla sayıda davacı adı geçen takograf kayıtları incelenmeli ve değerlendirilmeli, talep edilen dönemin başlangıcı ile çalışmanın kesintili göründüğü dönemlere de tanıklık edebilecek bordro tanıkları ile 2007/5. döneminde adı geçen ve dinlenilmeyen bordro tanıkları, resen belirlenerek bilgi ve görgülerine başvurulmalı, var ise işçilik alacakları dosyası getirtilmeli,

işçilik alacakları davasındaki tanık anlatımları ile eldeki davada dinlenen tanıkların beyanları karşılaştırılmalı, çelişki oluşursa, giderilmeli, talebe konu dönemde davalı Kurum yoklama memurları veya müfettişleri tarafından yapılmış, tahkikat raporları, tespit tutanakları gibi, kayıt ve belgeler celbedilerek, bu şekilde fiili çalışmanın varlığı ve kesintili olup olmadığı araştırılmalı, taraflardan sair delilleri sorulmalı, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği ile iddia olunan çalışmanın gerçek ve fiili olup olmadığı nazara alınmalı;

böylece, bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip, takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.