Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/2661 K.2014/4674

Dava, 506 sayılı Kanunun 26. maddesine dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı SGK Başkanlığı avukatı ile davalılar F.. G.., U.. G.., E.. G.., B.. G.. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, temyiz yoluna başvuran taraf vekillerinin sair itirazlarının reddi gerekir.

2-) Mahkemece verilen ilk hüküm, Dairemizin 10.05.2012 gün ve 3200/8537 sayılı ilamıyla “……. Bu bakımdan, yeniden yöntemince düzenlenecek bilirkişi raporu alınarak, özellikle usta başı üçüncü kişi olduğu anlaşılan H.G. ile birlikte diğer ilgililerin kusur durumları 506 sayılı Kanunun 26., 4857 sayılı Kanunun 77. maddeleri ile İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü ve diğer yasal mevzuat çerçevesinde belirlenmeli, hak sahiplerine ilişkin olarak 506 sayılı Kanunun 92’nci maddesi uygulamasının, ölüm gelirlerinin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerlerine etkisi saptanmalı ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır. …….” görüş ve düşüncesiyle bozulmuş olup,

a-) Anılan ilama mahkemece uyulmasına karşın bozma gerekleri tam anlamıyla yerine getirilmeyip, 506 sayılı Kanunun 92. maddesi uygulanmak suretiyle belirlenen hak sahiplerine bağlanan ölüm gelirlerinin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri Kurumdan sorulup açıklıkla ortaya konulmaksızın hüküm kurulması,

b) 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesinde yer alan, hakimin, tarafların istem sonuçlarıyla bağlı olduğu, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği yönündeki düzenlemeye aykırılık oluşturacak şekilde, ıslah sonrası karar altına alınan rücu alacağında talebin aşılması,

c-) Dava tarihi itibarıyla yürürlükteki mevzuat ve içtihatlara uygun olarak açılan davanın, 506 sayılı Kanunun 26. maddesine yönelik Anayasa Mahkemesi iptal hükmü nedeniyle oluşan hukuksal durum karşısında kısmen reddine karar verilmesinde tarafların sorumluluğu bulunmamasına karşın, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu, yargılama sonunda davacı Kurum davada kısmen haksız çıkan taraf olarak nitelendirilip vekil ile temsil olunan davalılar yararına avukatlık ücreti belirlendikten sonra Kurumun anılan ücret yönünden sorumluluğuna karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, temyiz yoluna başvuran taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan itirazları kabul edilerek hüküm bozulmalı, kuşkusuz, yeniden yapılacak yargılamada karar verilirken, temyiz yoluna başvurmayan davalı M.. K.. yönünden Kurum yararına oluşan usulü kazanılmış hak olgusu dikkate alınmalıdır.