Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/26691 K.2015/11249

Dava, davacının sigortalı kocasından ölüm geliri tahsisi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, tarafların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Meslek hastalığına yakalanması nedeni ile %33,40 oranında sürekli iş göremez halde bulunan ve Kurumdan sürekli iş göremezlik geliri almakta iken 01.04.2003 tarihinde ölen kocasının sigortalılığından ölüm geliri tahsisi için eldeki davanın açıldığı anlaşılmakla, davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Yasanın 34 ve 97. maddeleridir.

Mahkemece, anılan yasal düzenlemeler kapsamında, davacıya, ölen kocasının sigortalılığından ölüm gelirine hak kazandığının tespitine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 97. maddesinin 1. fıkrasının “Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malûllüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmı zamanaşımına uğrar.” düzenlemesi karşısında, tahsis talep tarihinden geriye yönelik beş yıllık dönem içindeki ölüm aylıklarının istenebileceği belirgin bulunmakla ve davacının Kuruma 09.04.2014 tarihinde başvurduğu gözetildiğinde, davacının ölüm geliri başlangıç tarihinin 01.05.2009 tarihi olduğu gözetilmeyerek, HMK’nın 297.

Maddesine aykırı olarak infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.