Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/3112 K.2015/1275

Davacı, iş kazası sonucu uğradığı sürekli işgöremezlik oranının tespitini istemiştir. Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Husumet dava şartı olup, kamu düzenine ilişkin bulunduğundan, yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gereken bir husustur. Davalılar arasında (pasif) mecburi dava arkadaşlığı bulunması halinde, davacı, bütün davalılara karşı birlikte dava açmak zorundadır. Bu yön, 6100 sayılı HMK’nun 60. maddesinde; “mecburi dava arkadaşları… aleyhine birlikte dava açılabilir” denilerek norma bağlanmıştır. Davalı sıfatı mecburi dava arkadaşlarının tümüne aittir.

Davanın bütün mecburi dava arkadaşlarına karşı değil de bunlardan birine veya birkaçına karşı açılmış olması halinde davada sıfat sorunu ortaya çıkacaktır.

Ancak bu halde, dava sıfat yokluğundan hemen reddedilmemeli, belirtilen eksikliğin giderilmesi yönünde bir talebin bulunması ve dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesinin kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığının anlaşılması halinde, hakim, HMK’nun 124. maddesinin 4. fıkrasında açıklandığı üzere, karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul ederek, davayı diğer mecburi dava arkadaşına da teşmil ederek, yargılamaya devam etmelidir.

Eldeki dava sonucu belirlenecek olan sürekli işgöremezlik oranı üzerinden davacıya bağlanması muhtemel sürekli işgöremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değeri üzerinden (kusuru olması hâlinde) işverene rücunun sözkonusu olması nedeniyle dava işverenin de hak alanını ilgilendirdiğinden, usulüne uygun şekilde husumet yöneltilmesi sağlanması gereken işverenin göstereceği bütün deliller toplandıktan sonra, sürekli işgöremezlik oranına ilişkin değerlendirme yapılmalıdır.

2-) ....'nun belirlediği % 43 ile...'nun belirlediği % 100 sürekli işgöremezlik oranları arasındaki belirgin çelişki; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2010 tarih, 390/448 Esas, Karar sayılı

./..

-2-

ilamında benimsendiği üzere, Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Yönetmeliği hükümleri çerçevesinde ....'ndan alınacak raporla giderilerek, davacının davaya konu işkazası sonucu gerçek sürekli işgöremezlik oranı ve özellikle Kurumun belirlediğinden farklı olması halinde; sürekli işgöremezlik oranının düzeltilmesi–artması yada azalması tarihi belirlenerek infaza uygun şekilde karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, açıklanan ilke ve esaslar çerçevesinde, öncelikle, işverene husumet yöneltilmesi sağlandıktan sonra işin esasına girilip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırıdır.

O hâlde, davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.