Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/6341 K.2014/16267

Türk Vatandaşlığından izinle çıkan davacı, Türk Vatandaşı olduğu dönemde Almanya'da geçen sürelerini, 3201 sayılı Kanuna göre borçlanma hakkı olduğunun tespitine ve aksine kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388. ve 389. maddeleri (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi) uyarınca, kararın anılan maddelerde tanımlanan unsurları taşıması ve “iki tarafa tahmil ve bahşedilen hakların şüphe ve tereddüdü mucip olmayacak surette gayet sarih ve açık yazılması gereklidir (taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir)” yönündeki hükümlerinin, kararın yazımında dikkate alınması gerekir.

Mahkemece, davacının 18 yaşını ikmal ettiği 26.08.1984 ile Türk Vatandaşlığını ilk defa kaybettiği, 11.04.2000 tarihleri arası ve yeniden vatandaşlığa alındığı 18.05.2001 tarihi ile Türk Vatandaşlığını ikinci defa kaybettiği, 26.01.2004 tarihleri arasındaki süreler yönünden, 3201 sayılı Yasa kapsamında borçlanma hakkının tespitine yönelik hüküm kurulması gerekirken, davacının ilk Türk Vatandaşlığından çıktığı tarih ile yeniden Türk Vatandaşlığına alındığı dönem dışlanmadan, hükmün infazında tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.