Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/6658 K.2014/25860

Dava, ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkeme, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi .tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere göre; kendisinden aylık bağlanması talep edilen muris kocanın 24.03.2013 tarihinde vefat ettiği, 02.01.2008 – 30.01.2012 tarihleri arasında 1469 gün 1479 sayılı Kanun/5510 sayılı Kanun 4-b maddesi kapsamında zorunlu sigortalılığının olduğu ve kendi adına tarım faaliyetinden dolayı 31.12.2010 tarihinde başlayan 4-b sigortalılığının aynı tarih itibariyle terk verilmesine karşın 31.01.2011 tarihinden itibaren değişik zamanlarda prim ödemelerinin olduğu anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Yasanın 32. maddesinin 17.04.2008 tarih 5754 sayılı Yasanın 20. maddesiyle değişik 2. fıkrasının (a) bendi “En az 1800 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş...” olanlara ölüm aylığı bağlanacağı hükmünü içermektedir.

5510 sayılı Kanunun 50. ve devamı maddelerinde isteğe bağlı sigortalılık ve şartları, isteğe bağlı sigorta başlangıcı ve sona ermesi ve isteğe bağlı sigorta primleri ve ödenmesine ilişkin düzenlemeler yer almakta olup.

51. maddede, İsteğe bağlı sigorta primi ödenmiş süreler, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile genel sağlık sigortası hükümlerinin uygulamasında dikkate alınır ve söz konusu süreler, 4. maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında sigortalılık süresi olarak kabul edilir düzenlemeleri ve prim ödemenin isteğe bağlı sigortalı olma iradesi olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek, öncelikle davalı Kuruma sorulup;

davacının somut itirazı olması halinde bilirkişi raporuyla belirlenmesi gereken 7274463965 sicil numarasından ödediği primlerin 31.01.2012 tarihinden başlamak üzere karşıladığı süre kadar murisin 4-b sigortalı olarak kabul edilmesi gereken süre tespit edilip buna göre 32. madde çerçevesinde yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekkirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı avukatının bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.