Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/948 K.2014/3648

Dava, 2926 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Kanun'un 4,b/4. maddesi kapsamında tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece,bozma üzerine, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, kısmen konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum avukatının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı avukatının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

Sigortalılığa dair talebin, 01.4.1997 -01.5.2006 dönemine ilişkin olduğu, yargılama aşamasında davalı Kurum tarafından davacının 01.5.1997 tarihi itibariyle tescil ve talebe konu dönem yönünden sigortalı olarak kabul edildiği, bu durumda davanın tümüyle konusuz kaldığı, buna göre vekalet ücreti dahil yargılama giderlerinin kural olarak davada haksız çıkan, yani aleyhine hüküm verilen tarafa yükletileceğine dair HMK’nın 326/1. maddesi ile, davanın konusuz kalması halinde davanın açıldığı zaman hangi taraf haksız ise o tarafın yargılama giderine mahkum edileceği dikkate alındığında, davacı aleyhine vekalet ücreti tayininin yersiz olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi gereğince, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438’inci maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.