Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/9862 K.2015/1492

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonrasında sigortalı için ödenen geçici iş göremezlik ödenekleri nedeniyle toplam 2.041,96 TL Kurum zararının fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 10,00 TL’sinin rücuan davalı işverenden tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

27.11.2013 tarihli hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, mahkemece 13.03.2014 tarihinde hükmün, miktar itibarıyla kesinliği nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek karar verildiği, anılan kararın 31.03.2014 günü yöntemince davacı Kurum vekiline tebliğ edilip bu kez işbu ek karara karşı yasal 7 günlük süresi içinde 02.04.2014 tarihinde temyiz başvurusunda bulunulduğu anlaşılmaktadır.

21.07.2004 günü Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ve ayrıca 5236 sayılı Kanun, katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2013 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.820,00 TL. olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz sınırının saptanmasında alacağın tamamının gözetilmesi, tümü dava konusu yapılan bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması 1086 sayılı Kanunun 427. maddesi gereğidir.

İnceleme konusu davada reddedilmekle temyiz konusu yapılan tutar, alacağın tamamı gözetildiğinde 1.327,27 TL. olup, yukarıda değinilen kesinlik sınırını aşmadığından, anılan karara karşı temyiz yoluna başvurulması hükmolunan miktar itibarıyla olanaksız olmakla, Kurum vekilinin, temyiz dilekçesinin miktar itibarıyla kesinlik nedeniyle reddi yerindedir.