Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/10101 K.2017/604

Dava, trafik iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan ödemelerin rücuen tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı ... ve davacı Kurum tarafından, temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın da davacı Kurum tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyanın incelenmesinde, 18.06.2014 tarihli kararın, davacı Kurum vekiline 18.07.2014 tarihinde tebliğ edildiği, davacı kurum vekili tarafından dosyaya 23.06.2014 havale tarihli süre tutum dilekçesi sunulduğu ve 06.08.2014 havale tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinin ibraz edilmek suretiyle anılan kararın temyiz edildiği halde, mahkemece 07.08.2014 tarihli ek karar ile davacı tarafın temyiz dilekçesini yasal 8 günlük süre geçtikten sonra 06.08.2014 tarihinde uyap üzerinden gönderdiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verildiği ve ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Davacı Kurum vekili tarafından 23.06.2014 havale tarihli süre tutum dilekçesi ibrazı karşısında davacının temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşılmakla, mahkemece verilen 07.08.2014 tarihli Ek kararın açıklanan nedenlerle bozularak KALDIRILMASINA

23.12.2006 tarihli trafik iş kazası sebebiyle oluşan Kurum zararının tahsili istemine ilişkin davada, 5510 sayılı Kanunun 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Anılan maddede düzenlenmiş bulunan rücû davaları, kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, iş kazasında kusurlu olanlar davacı Kurumun rücû alacağından kusurları karşılığı sorumludur. Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeniyle daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza dosyaları varsa, bu dosyalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Kabule göre de, 506 sayılı yasanın 26 maddesi gereğince işverenin sorumluluğu için, iş kazası veya meslek hastalığının oluşmasında kusurunun bulunduğunun saptanması gerekir. İstihdam edenlerin sorumluluğunu düzenleyen 818 sayılı Mülga Borçlar Kanununun 55. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 66.) maddesinde, işverenin sorumlu olması için kusurlu olması şartı aranmamış iken, 506 sayılı Kanunun anılan maddesinde, işverenin sorumluluğu kusur esasına dayanması karşısında; işveren hakkında Borçlar Kanunu hükümleri uyarınca kusursuz sorumluluk hükümlerinin uygulanması mümkün değildir.

3- Yine, red sebebi aynı olan davalılar lehine tek vekalet ücreti yerine, her bir davalı için ayrı ayrı olmak üzere, davacı aleyhine fazla vekalet ücretine hükmedilmiş olması, yerinde görülmemiştir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, temyiz eden davacı Kurum ve davalı ... Endüstriyel Kontrol Kaynak San. ve Tic. Ltd. Şti. 'nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.