KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2015/10181 E., 2015/19227 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Kasım 2015
- Mahkemesi
- Pasinler Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi
- Tarihi
- 10.03.2011
- No
- 2010/161-2011/141
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma
Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı ....... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-) 1998 yılında gerçekleşen trafik kazasında yaşamını yitiren sigortalının hak sahiplerine yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalılardan teselsül hükümlerine göre yasal faiziyle birlikte rücuan alınmasına yönelik davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Kanunun 63. maddesidir. Anılan yardımların fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak %25’inin isteme konu yapıldığı davanın yargılama aşamasında düzenlenen raporda davalı sürücü M..
D..’ın kazanın oluşumunda %25 oranında kusurunun bulunduğu saptanmış olup davalıların, zararı oluşturan tüm yardımlardan %25 oranında sorumluluklarının varlığı ve böylelikle talebin aynen hüküm altına alınması gerektiği belirgin olmasına karşın mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu, %25’lik istem tutarına ayrıca %25 kusur oranı uygulanmak suretiyle eksik rücu alacağına karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, hüküm altına alınan miktar üzerinden karar ve ilam harcı belirlenmemesi de usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
./.. Ne var ki bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2015/10181, K. 2015/19227, 12 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama