Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/1044 K.2015/2340

Dava, aksine Kurum işleminin iptali ile kesilen maluliyet aylığının yeniden bağlanması ve Kuruma karşı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen şekilde davalı Kurumca yargılama sırasında aylık bağlandığı gerekçesi ile davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.02.1999 tarihinden bu yana böbrek yetmezliği teşhisi ve kontrol kaydı ile 1479 sayılı Yasa kapsamında maluliyet aylığı alan davacıya 20.05.2011 tarihinde böbrek nakli yapılması ile 19.09.2011 tarihli Kurum işlemi ile aylıkları durdurulmuş ve 20.06.2012 tarihli kurum kararı ile maluliyet hali oluşmadığına ve çalışma gücü kaybının en az 2/3'ünü kaybetmediğine dair alınan karar sonrasında, davacının Kuruma itirazının reddi ile eldeki davayı açmış olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalı kurumca 01.05.2014 tarihinden itibaren davacıya yeniden maluliyet aylığı bağlandığı ve bu nedenle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığı kanaati ile karar verilmiş ise de, verilen kararın eksik araştırmaya ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu, davacı avukatının 22.10.2014 tarihli celsedeki beyanı ile, davacının mahrum kaldığı aylıklar bakımından davaya devam yönündeki iradesinin mahkemece dikkate alınmadığı, diğer taraftan davalı kurumca, davacı hakkında kontrol muayene tarihinden sonra aylığın durdurulduğu tarihe kadar, alınan aylıklar bakımından yersiz ödeme sayılarak herhangi bir borç tahakkuku olup olmadığı araştırılmaksızın, karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalı kurumca davacı hakkında aylığın kesilmesinden sonra hangi işlemlerin yapıldığı hususu araştırılarak davacının maluliyet halinin devam ettiği ve aslen Kurumca aylık kesme işleminin iptali gerektiğine dair iddiası bakımından işin esasına girilerek, davacı hakkında yersiz ödeme olup olmadığının, 5510 sayılı Yasanın 25 vd. maddeleri gereğince usulünce belirlendikten sonra bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O hâlde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.