Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/12591 K.2015/15606

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği biçimde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, idari para cezasından kaynaklanan 2013/36175, 36176, 36177 takip sayılı ödeme emirlerinin iptaline ilişkin olup, Mahkemece, 6183 sayılı Yasanın 55.maddesi gereğince idari para cezalarının ancak idari aşamada kesinleşmesi buna rağmen borcun ödenmemesi halinde icra takibine konu olabileceği oysa ki eldeki davada, davaya konu idari para cezalarının kesinleşmeden ödeme emirlerine konu edildiği, gerekçeleriyle davanın kabulüne dair hüküm tesis edilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 140 maddesinde idari para cezaları ile ilgili usul ve esaslar özel bir şekilde düzenlenmiştir. Anılan düzenleme uyarınca; idari para cezasını gerektiren şartlar oluştuğunda Kurum tarafından verilecek idari para cezası ilgiliye tebliğ edilmekle tahakkuk eder ve tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebilir. İtirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmaması halinde, idari para cezası kesinleşir ve Kurum alacağına dönüşür. Ne var ki; Mahkemeye başvurulması idari para cezasının takip ve tahsilini durdurmayacaktır.

6183 sayılı Yasanın 55.maddesi, vadesinde ödenmeyen kamu alacaklarının tahsili amacıyla ödeme emri düzenlenmesi olanağını öngörmüş olup; ödeme emrine konu edilen alacağın kesinleşmiş ve tahsil edilebilir aşamaya gelmiş olması zorunluluğu bulunmaktadır. Bu durumda ise, 506 sayılı Yasa 140 maddesi uyarınca başlamış olan itiraz prosedürünün bulunup bulunmadığı varsa sonucu araştırılarak, idari para cezasının kesinleşip kesinleşmediği belirlenerek sonuca ulaşılır.

Dosyanın tetkikinde, davaya konu ödeme emirlerinin dayanağını oluşturan idari para cezası davacıya 11.09.2011 tarihinde tebliğ olduktan sonra süresi içinde,

davacının, Manisa 2. İdare mahkemesine açtığı dava neticesinde, 28/06/2013 tarih ve 2012/531-2013/583 E.K sayılı kararı ile Kurum işlemi yerinde görülerek davanın reddedildiği, kararın davacı tarafça temyiz edilmesi üzerine Manisa Bölge İdare Mahkemesi Başkanlığı’nın 06/11/2013 tarih ve 2013/699-700 E.K sayılı kararı ile karar düzeltme yolu açık olmak üzere kararın onanmasına karar verildiği ve süresinde karar düzeltme yoluna gidilmeyerek davanın kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, artık Mahkeme kararı ile kesinleşmiş bir idari para cezasının varlığı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.