Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/16929 K.2015/18756

Dava, tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 1958 – 29.09.1981 dönemindeki 5.022 günlük 506 sayılı Kanuna tabi zorunlu sigortalılığına dayanılarak 01.10.1981 tarihinden itibaren kendisine...tarafından anılan Kanun hükümleri gereğince yaşlılık aylığı tahsis edilen davacının, 01.06.1980 – 14.09.2001 döneminde 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi öğretmen olarak çalıştığı ve bu görevinin karşılığında kendisine....Sandığı’nca 5434 sayılı ...

Sandığı Kanunu hükümlerine göre 15.09.2001 günü itibarıyla emekli aylığı bağlandığı, 2011 yılının Eylül ayında davalı Kurumca yapılan değerlendirme üzerine, 5434 sayılı Kanuna tabi iştirakçi olarak yerine getirilen kamu göreviyle çakıştığı gerekçesiyle 01.06.1980 – 29.09.1981 tarihleri arasındaki 506 sayılı Kanuna tabi zorunlu sigortalılığın ve giderek, koşulların oluşmaması nedeniyle de anılan Kanuna göre tahsis edilen yaşlılık aylığının iptal edilip 22.06.2001 – Eylül/2011 döneminde ödenen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği,

sonrasında açılan işbu, Kurum işleminin iptali ile hizmet birleştirmesine ilişkin 2829 sayılı Kanun hükümleri uygulanmaksızın 506 sayılı Kanuna tabi sigortalılık dikkate alınarak 01.10.1981 günü itibarıyla anılan Kanuna göre yaşlılık aylığına hak kazanıldığının tespiti davasında mahkemece verilen ilk kararın

Dairemizce bozulduğu anlaşılmakta olup 27.06.2013 tarih ve 3442/14435 sayılı bozma ilamına uyularak yapılan ikinci yargılamada istem reddedilmiştir.

Davanın temel yasal dayanakları, 506 sayılı Kanunun 63., 2829 sayılı...Kurumlarına Tabi Olarak Geçen Hizmetlerin Birleştirilmesi Hakkında Kanunun 4., 5277 sayılı 2005 Mali Yılı Bütçe Kanununun 25/f, 5335 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 30., 5510 sayılı Kanunun 105. maddeleri olup anılan yasal düzenlemeler ve uyulan bozma ilamında oldukça geniş yapılan ayrıntılı açıklamalar ışığında dava irdelendiğinde,

506 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yaşlılık aylığı almakta olan davacının aylığı kesilmeksizin 15.09.2001 tarihine kadar 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu kapsamında iştirakçi olarak çalışabileceği, 15.09.2001 tarihinden itibaren süregelen dönem yönünden ise, kendisine 5434 sayılı Kanuna göre Emekli Sandığı tarafından emekli aylığı bağlanan davacıya, ayrıca 506 sayılı Kanun hükümleri gereğince Sosyal Sigortalar Kurumu’nca da yaşlılık aylığı tahsis edilemeyeceği belirgindir.

Şu durumda davacıya, 506 sayılı Kanunun tahsis tarihinde yürürlükte olan 60. maddesi gereğince 3.600 prim ödeme gün sayısı, 50 yaş, 15 yıl sigortalılık süresi koşullarının gerçekleştiği tarihi izleyen 01.06.1991 günü itibarıyla yaşlılık aylığı bağlanarak 15.09.2001 tarihine kadar sürdürülmeli, hak kazanılan bu aylıklar 01.06.1991 – 15.09.2001 dönemi yönünden hesaplanarak, 5.022 gün üzerinden tahsis edilen 22.06.2001 – Eylül/2011 dönemi aylıkları ile karşılaştırılıp fark tutar bakımından yersiz ödeme değerlendirmesi yapılmalı, yasal faizler de dikkate alınmalı ve elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, bozma ilamına yanlış anlam yüklenerek davanın tümüyle reddedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

(M)

KARŞIOY

Sosyal sigorta haklarına ilişkin koşullar ve sınırlandırmalar yasal düzenlemelerde gösterilirler. Yasada olmayan koşullar ve sınırlandırmaların yargı kararlarıyla getirilmesi düşünülemez.

Sosyal güvenlik sistemimizin birden fazla yaşlılık/emeklilik aylığına olanak vermediğinden söz edebilmek için bu yönde sınırlayıcı düzenlemenin yasalarda yer alması gerekir. Yasanın yaşlılık/emeklilik aylıkları için aradığı koşulların varlığı durumunda, her iki aylığın birlikte alınması mümkün bulunmalıdır.

Bu gerekçeye dayalı bulunan yerel mahkemenin ilk kararı isabetli olup onanması gerektiğinden, içeriğine katılmadığım ve karşı oyumu belirttiğim bozma ilamına uyularak verilen işbu temyiz denetimine konu ikinci kararın bozulması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun farklı gerekçeli bozma ilamına katılmamaktayım.